Այրոց, որը «չի անցնում» դեղերից. Իսկ դուք ստուգե՞լ եք ձեր մյուս դեղերը

Շատ հաճախ այրոցի (ռեֆլյուքսի) իրական պատճառը ոչ թե ստամոքսի հիվանդությունն է, այլ այն դեղերը, որոնք դուք ընդունում եք այլ խնդիրների համար:

Որպես կլինիկական դեղագետ, ես ամեն օր հանդիպում եմ բուժառուների, ովքեր տառապում են այրոցից, բայց չեն էլ կասկածում, որ պատճառը կարող է լինել իրենց կանոնավոր ընդունած սրտի դեղը, ցավազրկողը կամ նույնիսկ սովորական վիտամինը:

Ինչպե՞ս են դեղերը «գրգռում» ստամոքսը.
Շատ դեղամիջոցներ կարող են թուլացնել ստամոքսի և կերակրափողի միջև եղած «փականը», ուղղակիորեն գրգռել կերակրափողի նուրբ լորձաթաղանթը (առաջացնելով «դեղահատային էզոֆագիտ»), կամ դանդաղեցնել ստամոքսի դատարկումը:

Ո՞ր դեղերն են հաճախ «անտեսվում» որպես պատճառ.
Սիրտ-անոթային դեղեր (օրինակ՝ Ամլոդիպին (Նորվասկ), Նիֆեդիպին, Նիտրոգլիցերին):
Շնչառական դեղեր (օրինակ՝ β2-ագոնիստներ, մեթիլքսանտիններ):
Կենտրոնական նյարդային համակարգի միջոցներ (օրինակ՝ բենզոդիազեպիններ, օպիոիդներ):
Ցավազրկողներ և հակաբորբոքայիններ (այդ թվում՝ ibuprofen, naproxen):
Հավելումներ և վիտամիններ (երկաթ, կալիում, Վիտամին C, ձկան յուղ և նույնիսկ անանուխի հաբեր):

Ո՞րն է ճիշտ մոտեցումը:
Նախքան այրոցի դեմ դեղերի դոզան բարձրացնելը, անհրաժեշտ է կատարել ձեր բոլոր դեղերի մանրակրկիտ վերանայում:

Միասին մենք կարող ենք գտնել այն դեղը, որը կարող է լինել տրիգերը, օպտիմալացնել դեղերի ընդունման ժամը, դիրքը կամ ձևը, կամ նույնիսկ փոխարինել դեղը կամ դադարեցնել դրա ընդունումը (բժշկի հսկողությամբ):

Ոչ բոլոր այրոցներն են առաջանում ստամոքսի հիվանդությունից: Երբեմն լուծումը ոչ թե նոր դեղ ավելացնելն է, այլ եղած դեղերը ճիշտ կառավարելը:

Այս մոտեցումը կարող է բարելավել ձեր ինքնազգացողությունը և օգնել ձեզ խուսափել տարիներով անհարկի դեղեր ընդունելուց: