99 views

Մեր օրգանիզմում տեղի ունեցող շատ պրոցեսներ արտահայտվում են լեզվի վրա գոյացող բշտերով, փառով կամ այլ տհաճ երևույթներով։ Լեզվի դողը կարող է վկայել նյարդային համակարգի հիվանդությունների, թիրոտոքսիկոզի (վահանաձև գեղձի ֆունկցիայի բարձրացում), սնդիկի կամ ալկոհոլի թունավորման մասին։ ÔµÕ©Õ¥ Õ¬Õ¥Õ¦Õ¾Õ« Õ¥Õ¦Ö€Õ¥Ö€Õ« Õ¥Ö€Õ¯Õ¡ÕµÕ¶Ö"Õ¸Õ¾ Õ¡Õ¼Õ¯Õ¡ Õ¥Õ¶ Õ°Õ¥Õ¿Ö"Õ¥Ö€, Õ¡ÕµÕ¶ Õ®Õ¡Õ®Õ¯Õ¾Õ¡Õ® Õ§ Õ½ÕºÕ«Õ¿Õ¡Õ¯ Õ¯Õ¡Õ´ Õ¤Õ¥Õ²Õ¶Õ¡Õ¾Õ¸Ö'Õ¶ ÖƒÕ¡Õ¼Õ¸Õ¾, Õ¡ÕºÕ¡ Õ¤Õ¡ Õ¾Õ¯Õ¡ÕµÕ¸Ö'Õ´ Õ§ Õ´Õ¡Ö€Õ½Õ¸Õ²Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Õ°Õ¡Õ´Õ¡Õ¯Õ¡Ö€Õ£Õ« Õ°Õ¥Õ¿ Õ¯Õ¡ÕºÕ¾Õ¡Õ® Õ­Õ¶Õ¤Õ«Ö€Õ¶Õ¥Ö€Õ« Õ´Õ¡Õ½Õ«Õ¶: Լեզվի վրա «ափսե» է առաջանում սնունդը վատ ծամելու, ջերմության, աղեստամոքսային տրակտի հիվանդությունների և հյուծվածության ժամանակ։ Շագանակագույն «ափսեն» հաճախ հայտնվում է աղեստամոքսային տրակտի վարակների, օրինակ՝ դիզենտերիայի դեպքում։ Վաղուց հաստատվել է, որ ցածր թթվայնությամբ (հիպոթթվային) գաստրիտի պարագայում լեզուն սկսում է կնճռոտվել, իսկ թթվայնության բարձրացման դեպքում (հիպերթթվային գաստրիտ, ստամոքսի խոց) լեզվի հետևամասը սովորաբար մաքուր է լինում։ Եթե այն կարմիր է՝ պատված ճաքերով ու խոցերով, ապա դրանք լեզվի բորբոքման, գլոսիտի նշաններ են։ Սովորաբար, երբ աղեստամոքսային տրակտը առողջ է, լեզուն թավշյա է թվում։ Տարբեր հիվանդությունների դեպքում պապիլները կարող են փոքրանալ չափերով, դառնալ ավելի քիչ արտահայտված (ատրոֆիա) կամ հակառակը՝ մեծանալ (հիպերտրոֆիա): Լեզվի հարթ մակերեսը, այսպես կոչված, «հղկված» կամ «լաքապատ» լեզուն հաճախ հայտնվում է երկաթի դեֆիցիտի և B12-դեֆիցիտի, անեմիայի, ինչպես նաև B2 և PP վիտամինների պակասի դեպքում։ Լեզվի լորձաթաղանթի նման փոփոխությունների տանող գործոնները ազդում են նաև ստամոքսի և աղիքների լորձաթաղանթի վրա՝ այնտեղ տեղի են ունենում նույն փոփոխությունները՝ էպիթելի ատրոֆիա։ Լավ արտահայտված են լինում նաև ստամոքսի և տասներկումատնյա աղիքի պապիլային խոցով լեզուն։ Մարսողական համակարգի հիվանդության նշաններից են նաև, երբ լեզվի մակերեսը ծածկված է ծալքերով կամ ունի հետ քաշման և բարձրացման տարածքներ։ Լեզվի խոցերը կարող են առաջանալ տուբերկուլյոզի, սիֆիլիսի, ուռուցքաբանական հիվանդությունների դեպքում։ Եթե լեզվի վրա խտացած էպիթելի տարածքներ կան, ապա ցանկալի կլինի դիմել բժշկի խորհրդատվության։ ՄԻԱՎ-ով վարակված մարդկանց մոտ կարող է զարգանալ լեզվի մազոտ լեյկոպլակիա («մազոտ լեզու»)՝ լեզվի արմատը (որտեղ լեզուն կպչում է բերանում) ծածկվում է երկար, բարակ, մազերի նման գոյացություններով: Նյութը՝ www .aysor. am