
100 просмотры
ի՞նչ է այս արծաթյա իրը և ինչի՞ համար է այն ծառայել.
Առաջին հայացքից այս արծաթյա, նուրբ զարդաքանդակներով ու պտուտակային մեխանիզմով առարկան հիշեցնում է հնագույն վիրաբուժական գործիք, գինու խցանահան կամ նույնիսկ ինչ-որ խորհրդավոր սարք։
Շատերն այսօր, տեսնելով այն, չեն էլ կարողանում կռահել, թե ինչպես են այն օգտագործել մեր նախնիները։
Իրական պատմությունը. 19-րդ դարի սեղանի էթիկետի գլուխգործոցը
Իրականում սա «մանշ-ա-ժիգո» է (ֆրանսերեն՝ manche à gigot)՝ տապակած մսի ոսկորը բռնելու հատուկ արծաթյա սեղմիչ, որը լայնորեն տարածված էր 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին Ֆրանսիայում և եվրոպական բարձրաշխարհիկ տներում։
• Ինչո՞ւ էին այն օգտագործում.
Այն ժամանակվա խիստ էթիկետի կանոններով անթույլատրելի էր սեղանի շուրջ ձեռքով դիպչել ուտելիքին կամ մսի ոսկորին՝ նույնիսկ այն կտրատելիս։
Տանտերը այս գործիքի մետաղյա «ճանկերը» հագցնում էր տապակած գառան ազդրի կամ խոզապուխտի ոսկորի ծայրին, պտուտակով ամուր սեղմում և մեկ ձեռքով բռնելով արծաթյա գեղեցիկ բռնակը՝ մյուս ձեռքով դանակով նրբորեն կտրատում էր միսը՝ առանց ձեռքերը կեղտոտելու։
• Արվեստի նմուշ. Նման սեղմիչների բռնակները պատրաստվում էին բարձրորակ արծաթից՝ զարդարված ծաղկային և ար-նուվո (Art Nouveau) ոճի նուրբ նախշերով, և փոխանցվում էին սերնդեսերունդ որպես ընտանեկան արժեքավոր սպասք։
Ժամանակի ընթացքում կենցաղն ու սեղանի կանոնները պարզեցվեցին, և այս հնարամիտ սարքը դուրս եկավ գործածությունից՝ դառնալով հավաքորդների համար ցանկալի հնաոճ իր։
Իսկ դուք առաջին հայացքից ի՞նչ մտածեցիք, երբ տեսաք այս լուսանկարը
Նյութը ՝ Рубен Айвазян ՖԲ էջից