273 просмотры

Հավանաբար շատերը ստիպված են եղել բախվել այնպիսի տահաճ մի զգացողության հետ ինչպիսին աչքի կոպի թրթռալն է: Ժողովուրդը այդ երյութը հիմնականում կապում է նյարդային լարվածության կամ հոգնածության հետ: Սակայն վերջինիս առաջացման պատճառները կարող են ավելի շատ լինել: Աչքի ջղաձգությունը (տիկը) դա մի քանի րոպեում աչքի կոպի կամ դիմամկանունքի ակամա կծկումն է (բլեֆարոսպազմը): Չնայած որոշ մարդկանց մոտ այդ կծկումները լինում են բավականին ուժեղ ու խանգարում են բանական թարթման գործընթացին, այնուամնենայնիվ այն շատ դեպքերում չի պահանջում լուրջ բժշկական միջամտություն: Սակայն երբեմն նման սպազմերը կարող են լինել բավականին լուրջ հիվանդության նախանշաններ, հատկապես եթե վերջիններս ուղեկցվում են դիմախաղի այլ մկանների կծկումներով կամ վերջույթների անկանոն շաժումներով: Աչքի ջղաձգության առաջացման հիմնական պատճառները Աչքի ջղաձգությունը կարող է առաջանալ առանց որևէ հստակ պատճառի: Սակայն խթանող հանգամանքներ այնուամենայնիվ գոյություն ունեն: • Վիտամիների անբավարարություն. անկանոն սննդակարգը հաճախակի հանգեցնում է աչքի ջղաձգության: Այդ պատճառով խորհուրդ է տրվում ամեն օր օգտագործել այնպիսի մթերքներ, որոնք պարունակում են մագնեզիում ու կալցիում: Վերջիններս պատասխանատու են նյարդային համակարգի նորմալ աշխատանքի համար ու կանխում են կենտրոնական նյարդային համակարգի հիվանդությունների առաջաջացումը: • Ժառանգական գործոնը. այն դեպքում, երբ ծնողներից գոնե մեկը տառապում է բլեֆարոսպազմով, չի բացառվում որ հիվանդությունը կարող է փոխանցվել երեխաներին և անգամ թոռներին: • Աչքերի քրոնիկ հոգնածություն. այս երևույթը հաճախակի նկատվում է և մեծերի և երեխաների մոտ, ովքեր բավականին շատ ժամանակ են անցկացնում համակարգչի առջև: Հոգնածությունը կուտակվում է և ժամանակի ընթացքում զարգանում են հնարավոր խանգարումները: Նման խնդրի առաջացումը կանխելու համար խորհուրդ է տրվում յուրաքանչյուր 30 րոպեն մեկ կատարել ընդմիջում, ինչպես նաև կատարել աչքերի համար նախատեսված մարզումներ ու լավ քնել: • Նյարդային համակարգի հիվանդություններ. աշխարհի առաջատար նյարդաբանների կարծիքով, աչքերում տիկերի առաջացման առավել տարածված պատճառները կապված են կենտրոնական նյարդային համակարգում կատարվող փոփոխությունների հետ: Աչքերի կոպերին փոխանցվում են իմպուլսներ /ազդակները/, որոնք առաջացնում են մկանների կծկում: Բնականաբար մարդ չի կարող կառավարել օրգանիզմի նմանատիպ ազդակները: Միայն մի շարք դեղամիջոցների օգտագործումը թույլ կտա ազատվել նշված խնդիրից: Հիվանդություններ, որոնք առաջացնում են կոպերի կծկում Հաճախակի կոպերի կծկումը կարող է լինել բավականին լուրջ հիվանդության՝ ուղեղի հիվանդության կամ նյարդային խանգարման պաթոլոգիա: Սակայն այդ դեպքում կծկումները գրեթե միշտ ուղեկցվում են նաև այլ ակնհայտ ախտանշաններով: Իսկ ինչպիսի հիվանդություններ կարող են հանգեցնել աչքերի ջղաձգության/կծկումների/: • Կոնյուկտիվիտը (շաղկապենաբորբ) իրենից ներկայացնում է ակնագնդերի և կոպերի լորձաթաղանթի` շաղկապենու բորբոքում: Այն կարող են առաջացնել բակտերիալ կամ վիրուսային հարուցիչները: Արտահայտվում է աչքերի այտուցվածության, արցունքահոսության, աչքերում այրոցի ու քորի տեսքով: Հիվանդությունը հարկավոր է ժամանակին բուժել, հակառակ դեպքում այն կարող է հանգեցնել այնպիսի հետևանքների ինչպիսին է կոպի ջղաձգությունը: • Բլեֆարիտը բավականին լուրջ հիվանդություն է, որը կարող է բացասաբար ազդել կենտրոնական նյարդային համակարգի աշխատանքի վրա: Այն զարգանում է օրգանիզմում ստաֆիլոկոկային բացիլի հայտնվելու դեպքում: Բելֆարիտը դա քրոնիկ հիվանդություն է, որի ընթացքում նվազում է մկանային տոնուսն ու առաջանում են կոպերի անկանոն կծկում: • Դիմային նյարդի բորբոքումը /բելլայի պարալիչ/ այն ուղեկցվում է ծոծրակային հատվածի սուր ցավային զգացողություներով, աչքերի ջղաձգությամբ ու համային զգացողություների կորստով: Թերապիայի կուրսը ձգվում է 1ամսից մինչև մի քանի ամիս: Բուժման ընթացքում բացի դեղորայքային բուժումից խորհուրդ է տրվում նաև հաճախել մերսումների ու ընտրել քնի ճիշտ դիրք: • Դիմային հեմիսպազմ.վերջինս արտահայտվում է դիմային մկանների անկանոն կծկումներով, տեսողության խանգարումով, անկայուն էմոցիոնալ ու հոգեբանական վիճակով: Հիվանդությունը զարգացման սկզբնական շրջանում ախտահարում է միայն ակնագնդի նյարդը, սակայն ժամանակի հետ հիվանդի մոտ կարող են «արգելակել» նաև մնացած դիմային մկանները: • Տուրետի համախտանիշ.այս հիվանդությունը բնորոշ է փոքր տարիքային խմբի երեխաների համար:Այն արտահայտվում ե նյարդային համակարգի խանգարումներով, աչքի տիկերի առաջացմամբ: Շատ դեպքերում, հասունությունից հետո, այս հիվանդության ախտանշանները ինքնին անհետանում են: • Պարկինսոնի հիվանդություն. վերջինս աչքի ջղաձգության առաջացման բավականին տարածված պատճառ է հանդիսանում: Նման հիվանդությամբ տառապում են ավելի շատ տարեց մարդիկ: Այն արտահայտվում է հոգեկան խանգարումների, կոորդինացման, տեղաշարժման ու խոսքի խանգարումով, ինչպես նաև աչքերի կոպերի թարթման հաճախականության բարձրացումով: Պարկինսոնի հիվանդությունը համարվում է անբուժելի: • Բարորակ բլեֆարոսպազմ. դա հանդիսանում է ակնագնդի կոպերի մկանների քրոնիկ կծկում: Չնայած հիվանդության առաջացման ճշգրիտ պատճառները հայտնի չեն, որոշ «վիճակներ» կարող են խթանել վերջինիս զարգացումը.բլեֆարիտը(կոպերի բորբոքում), կոնյուկտիվիտը, աչքերի չորությունը, էկոլոգիական գրգռիչները (արևը, քամին), հոգնածությունն ու սթրեսը: Բարորակ բլեֆարոսպազմ առավել հաճախակի հանդիպում է կանաց մոտ՝ 45 տարեկանից հետո: Հիվանդությունը աստիճանաբար զարգանում է և ի վերջո կարող է հանգեցնել տեսողության վատացման, լույսի նկատմամբ գերզգայնության ու դիմային ջղաձգության: Սովորաբար հիվանդությունը հնարավոր է ախտորոշել անգամ առաջին իսկ հետազոտման ընթացքում: Եվ այդ դեպքում մասնագետները աշխատում են նշանակել հակաբիոտիկներով դեղորայքային բուժում, սակայն որոշ դեպքերում անհրաժեշտ է լինում կիրառել նաև վիրաբուժական միջամտություն: Աղբյուրը՝ .tert.am