
89 просмотры
Շողացող առիթմիան ինսուլտների հիմնական պատճառներից է, հատկապես տարեցների շրջանում։ Տարիքի հետ զգալիորեն աճում է շողացող առիթմիայի հաճախականությունը։ Նախասրտերի ֆիբրիլյացիան պայմանավորված է մկանաթելերի անկանոն կծկումներով, որոնք առաջանում են կրկնակի դրդման մեխանիզմով։ Տարբերում են առաջնային ( իդիոպաթիկ ) և երկրորդային շողացող առիթմիա ։ Երկրորդային շողացող առիթմիայի կարող են հանգեցնել. - Õ½Ö€Õ¿Õ« ÖƒÕ¡Õ¯Õ¡Õ¶Õ¶Õ¥Ö€Õ« Õ¼Ö‡Õ´Õ¡Õ¿Õ«Õ¯ Õ¡ÕÕ¿Õ¡Õ°Õ¡Ö€Õ¸Ö'Õ´Õ¨ (Õ°Õ¡Õ³Õ¡Õ), - Õ½Ö€Õ¿Õ« Õ«Õ·Õ¥Õ´Õ«Õ¯ Õ°Õ«Õ¾Õ¡Õ¶Õ¤Õ¸Ö'Õ©ÕµÕ¸Ö'Õ¶Õ¨ (Õ°Õ¡Õ³Õ¡Õ), - Õ°Õ«ÕºÕ¥Ö€Õ©Õ«Ö€Õ¥Õ¸Õ¦Õ¨ (Õ°Õ¡Õ³Õ¡Õ), - հիպերտրոֆիկ և դիլատացիոն կարդիոմիոպաթիաները , - Õ°Õ«ÕºÕ¥Ö€Õ¿Õ¸Õ¶Õ«Õ¯ Õ½Õ«Ö€Õ¿Õ¨ , - Õ¥Ö€Õ¯ÖƒÕ¥Õ²Õ¯ ÖƒÕ¡Õ¯Õ¡Õ¶Õ« ÕºÖ€Õ¸Õ¬Õ¡ÕºÕ½Õ¨, - ÕºÕ¥Ö€Õ«Õ¯Õ¡Ö€Õ¤Õ«Õ¿Õ¨, - հիպօքսեմիայով և (կամ) սրտի աջ հատվածների գերբեռնվածությամբ ուղեկցվող թոքերի հիվանդությունները , - Õ©Õ¸Ö"Õ¡ÕµÕ«Õ¶ Õ¦Õ¡Ö€Õ¯Õ¥Ö€Õ¡Õ¯Õ« Õ©Ö€Õ¸Õ´Õ¢Õ§Õ´Õ¢Õ¸Õ¬Õ«Õ¡Õ¶ , - Õ·Õ¡Ö"Õ¡Ö€Õ¡ÕµÕ«Õ¶ Õ¤Õ«Õ¡Õ¢Õ¥Õ¿Õ¨ , - սինուսային հանգույցի թուլության համախտանիշը («տախիկարդիա-բրադիկարդիա» համախտանիշը՝ որպես դրա հաճախ հանդիպող տարբերակ), - Õ¡Õ¬Õ¯Õ¸Õ°Õ¸Õ¬Õ¡ÕµÕ«Õ¶ Õ©Õ¸Ö'Õ¶Õ¡Õ¾Õ¸Ö€Õ¸Ö'Õ´Õ¨, - Õ°Õ«ÕºÕ¸Õ¯Õ¡Õ¬Õ«Õ¥Õ´Õ«Õ¡Õ¶, - վագուսի տոնուսի աճը (շողացում՝ ուտելուց հետո, հանգստի պայմաններում, գիշերային ժամերին, ալկոհոլ ընդունելուց հետո և սինուսային բրադիկարդիայի հակման դեպքում), - սիմպաթիկ նյարդային համակարգի տոնուսի աճը (շողացում՝ ֆիզիկական կամ հոգեհուզական լարումից հետո, ցերեկային ժամերին և սինուսային տախիկարդիայի հակման դեպքում), - խոլինոլիտիկներ կիրառելը։Սակայն պետք է հաշվի առնել նաև, որ շողացող առիթմիան կարող է զարգանալ նաև ախտաբանության բացակայության պարագայում։ Հիվանդին հետազոտելիս կարևոր է հաշվի առնել՝ շողացումը պարոքսիզմայի՞ն է, խրոնիկակա՞ն, թե՞ վերջերս ծագած (2 օրվա ընթացքում, թե՞ ավելի շուտ), նախկինում զարգացե՞լ է և ի՞նչ հաճախականությամբ, ինչի՞ց հետո, սրտի կծկումների հաճախականությունը, պարոքսիզմի բուժման արդյունավետությունը։ ԷՍԳ-ն գնահատելիս հատուկ ուշադրություն են դարձնում ձախ փորոքի գերաճի նշանների, P ատամիկի առկայությանը, դրա ձևին և տևողությանը, ST հատվածի փոփոխություններին, Հիսի խրձի ոտիկների պաշարումներին, տարած ինֆարկտի նշաններին։ Շողացող առիթմիայի պարոքսիզմ Շողացման պարոքսիզմները հաճախ հեմոդինամիկայի արտահայտված խանգարումներ չեն առաջացնում, և հիվանդը դրանք կարող է նույնիսկ չզգալ։ Նման դեպքերում անհապաղ հակաառիթմիկ բուժում ցուցված չէ և այն կարող է նույնիսկ վատթարացնել հեմոդինամիկան ։ Նպատակահարմար է նշանակել ներքին ընդունման խինիդին կամ պրոպրանոլոլ։ Անհապաղ հակաառիթմիկ բուժում ցուցված է, երբ հիվանդի վիճակը զգալիորեն վատթարանում է։ Այդ դեպքում առավել արդյունավետ է ամիոդարոնը։ Ներերակային, կաթիլային դանդաղ (20 րոպեից մինչև 2 ժամ) ներարկում են 250 մլ 5%-անոց գլյուկոզայի լուծույթի մեջ՝ 5 մգ/կգ դեղաչափով։ Անհրաժեշտության դեպքում ամիոդարոնը կարելի է կրկնակի նշանակել 24 ժամ անց։ Ներքին ընդունման ամիոդարոնը կիրառվում է սկզբում 200 մգ՝ օրը 3 անգամ առաջին շաբաթվա ընթացքում, հետագայում՝ 200 մգ օրը 2 անգամ երկրորդ շաբաթվա ընթացքում և անցում պահպանողական դեղաչափի (200 մգ կամ ավելի քիչ) ։ Սակայն պետք է հիշել, որ ամիոդարոնը չափազանց տոքսիկ է, երկարատև օգտագործման դեպքում առաջացնում է թոքերի ֆիբրոզ, լյարդի ֆունկցիաների խանգարում, ծայրամասային նեյրոպաթիաներ, հիպո- կամ հիպերթիրեոզ , մաշկի պիգմենտացիայի խանգարում։ Սիմպաթիկ նյարդային համակարգի տոնուսի աճի հետևանքով առաջացած շողացման բուժումն իրականացվում է β-ադրենապաշարիչներով. 5-10 մգ պրոպրանոլոլ՝ ներերակային դանդաղ (1 մգ րոպեում)։ Թափառող նյարդի տոնուսի աճի հետևանքով առաջացած շողացման բուժումն իրականացվում է դիզոպիրամիդով (օրը 100- 200 մգ՝ 3-4 անգամ ներքին ընդունման)։ Շողացման պարոքսիզմի ժամանակ կարող են օգտագործվել նաև վերապամիլը և դիգոքսինը։ Սակայն պետք է նկատի ունենալ, որ դիգոքսինի ազդեցությունն ի հայտ է գալիս ուշացումով, իսկ ռիթմը դանդաղում է աննշան։ Վոլֆ-Պարկինսոն-Ուայթի համախտանիշով ուղեկցվող շողացման պարոքսիզմի դեպքում սրտային գլիկոզիդները, β-ադրենոպաշարիչները և կալցիումի ներհակորդները հակացուցված են: Դրանք կարող են ավելի հաճախականացնել փորոքների կծկումները' հանգեցնելով փորոքների ֆիբրիլյացիայի : Նպատակահարմար է կիրառել էլեկտրական կարդիովերսիա, ինչպես նաև IC խմբի դեղեր և պրոկաինամիդ: Մշտական շողացող առիթմիայի բուժման նպատակները. - Õ°Õ«Õ´Õ¶Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Õ¡ÕÕ¿Õ¡Õ¢Õ¡Õ¶Õ¸Ö'Õ©ÕµÕ¡Õ¶ Õ¢Õ¸Ö'ÕªÕ¸Ö'Õ´, - ÖƒÕ¸Ö€Õ¸Ö"Õ¶Õ¥Ö€Õ« Õ¯Õ®Õ¯Õ¸Ö'Õ´Õ¶Õ¥Ö€Õ« Õ°Õ¡Õ³Õ¡ÕÕ¡Õ¯Õ¡Õ¶Õ¸Ö'Õ©ÕµÕ¡Õ¶ Õ¯Õ¡Ö€Õ£Õ¡Õ¾Õ¸Ö€Õ¸Ö'Õ´, - Õ½Õ«Õ¶Õ¸Ö'Õ½Õ¡ÕµÕ«Õ¶ Õ¼Õ«Õ©Õ´Õ« Õ¾Õ¥Ö€Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶Õ£Õ¶Õ¸Ö'Õ´ (Õ¡Õ¶Õ°Ö€Õ¡ÕªÕ¥Õ·Õ¿Õ¸Ö'Õ©ÕµÕ¡Õ¶ Õ¤Õ¥ÕºÖ"Õ¸Ö'Õ´), - սրտային անբավարարության նշանների վերացում, - Õ©Ö€Õ¸Õ´Õ¢Õ§Õ´Õ¢Õ¸Õ¬Õ«Õ¡Õ¶Õ¥Ö€Õ« Õ¯Õ¡Õ¶ÕÕ¸Ö'Õ´Ö‰ Տախիսիստոլիայից նորմոսիստոլիային անցնելու և փորոքների կծկումների հաճախականությունը նվազեցնելու համար նշանակում են β-ադրենապաշարիչներ (պրոպրանոլոլ կամ ատենոլոլ) կամ վերապամիլ։ Որոշ դեպքերում սինուսային ռիթմը վերականգնելու համար հաջողությամբ կարող են կիրառվել IA, IC խմբերի դեղերը և ամիոդարոնը։ Եթե շողացող առիթմիան տևում է 48 ժամից ավելի, սինուսային ռիթմը վերականգնելու համար նախքան էլեկտրական կարդիովերսիա կատարելը նշանակում են հակակոագուլյանտային բուժում (առնվազն 3 շաբաթվա ընթացքում)։ Հետագայում սինուսային ռիթմը պահպանելու և շողացման կրկնակի զարգացումը կանխելու նպատակով նշանակում են IC խմբի դեղեր կամ ամիոդարոն։ Սկզբնաղբյուրը՝ Ներքին հիանդություններ Õ†Õ¡Õ¦Õ¡Ö€Õ¥Õ©ÕµÕ¡Õ¶ Ô·. Ôµ., Ô³Õ¡Õ½ÕºÕ¡Ö€ÕµÕ¡Õ¶ Ô±. Õ…. Doctors.am