82 просмотры

Երկուսից երեք տարեկան երեխաները երբեմն լինում են գրգռված և կամակոր, հաճախակի ունենում են զայրույթի պոռթկում: Որոշ երեխաներ վայրկեանապես են հունից դորս գալիս, մյուսները` լաց են լինում, լացելիս պահում են շունչը, գետնին են թավալվում, առարկաներ շպրտում, շրջապատի նկատմամբ ագրեսիվ վերաբերմունք են ցուցաբերում, որի հետևանքով երեխայի մեջ ձևավորվում է ագրեսիվ, երեսպաշտ բնավորության գծեր: Երբ երեխան զայրացած է, հեռու տարեք այն ամենը, ինչը կարող է կոտրվել և վնաս պատճառել փոքրիկին: Պետք է տարբերել զայրույթի պոռթկումը կամակորությունից: Կամակորությունը արտահայտվում է նվնվալով, իսկ զայրույթի պոռթկումը արտահայտվում է երեխայի ճիչով, բարձր լաց լինելով, բղավելով, գետնին ընկնելով: ÔµÖ€Õ¥Õ­Õ¡ÕµÕ« Õ¯Õ¡Õ´Õ¡Õ¯Õ¸Ö€Õ¸Ö'Õ©ÕµÕ¡Õ¶ Ö‡ Õ¦Õ¡ÕµÖ€Õ¸Ö'ÕµÕ©Õ« ÕºÕ¸Õ¼Õ©Õ¯Õ´Õ¡Õ¶ ÕºÕ¡Õ¿Õ³Õ¡Õ¼Õ¶Õ¥Ö€Õ¶ Õ¥Õ¶` * Երեխան ցանկանում է ուշադրություն հրավիրել իր վրա-զայրույթի պոռթկումը և կամակորությունը ուշադրություն գրավելու լավ միջոց են; * Զայրույթի պոռթկումը կարող է տեղի ունենալ այն ժամանակ , երբ երեխան ցանկանում է ինչ-որ բան անել, բայց չի կարողանում,կամ նրան ստիպում են անել մի բան, որին նա համաձայն չէ, որին դիմադրում է: Սկզբունքային հարցերում պերք չէ զիճել երեխային, բայց մանրուքներում կարելի է զիճել: * Կապկել` եթե ընտանիքում լարված իրավիճակ է, և երեխան ներկա է լինում մեծահասակների վեճերին, կամ նրանք վիրավորում և կոպտում են երեխային, կամ շրջապատում տեսնում է այլ երեխաների կամակորությունը, ապա երեխան սկսում է նմանակել, կրկնել նրանց վարքագիծը: * Õ€Õ¸Õ£Õ¶Õ¡Õ®Õ¸Ö'Õ©ÕµÕ¸Ö'Õ¶`- Õ¥Ö€Õ¥Õ­Õ¡Õ¶ Õ¥Ö€Õ¢ Õ°Õ¸Õ£Õ¶Õ¡Õ® Õ§, Õ£Ö€Õ£Õ¼Õ¾Õ¡Õ® Õ°Õ¡Õ¯Õ¾Õ¡Õ® Õ§ Õ¬Õ¡Õ¬Õ¯Õ¡Õ¶Õ¸Ö'Õ©ÕµÕ¡Õ¶ Ö‡ Õ¯Õ¡Õ´Õ¡Õ¯Õ¸Ö€Õ¸Ö'Õ©ÕµÕ¡Õ¶: * Շանտաժ`-եթե երեխային հաջողվում է զայրույթի պոռթկման միջոցով հասնել իր նպատակին, ապա կրկնությունների հավանականությունը խիստ մեծանում է, և կարող է երեխայի համար դառնալ ձեռքբերովի վարքագիծ: Որպեսզի օգնեք երեխային, որ նա հաղթահարի կամակորությունը և զայրույթի պոռթկումը , պետք է խուսափել այն իրավիճակներից, որոնք նպաստում են դրանց առաջացմանը: Նման իրավիճակներում պետք չէ սիրաշահել, երեխայի հետ խոսեք առաձց բղավելու, հանգիստ, առանց սպառնալիքների: Շեղեք երեխայի ուշադրոթյունը, անտեսեք զայրույթի պոռթկումը և կամակորությունը մենակ թողնելով երեխային, իհարկե, համոզվեք, որ նրան որևե վտանգ չի սպառնում: Երեխային տվեք որևէ խաղալիք որի վրա կարող է թափել իր զայրույթը, կամ առաջարկեք այնպիսի խաղեր կամ խաղալիքներ, որոնք կարող են նրա նյարդային գերծանրաբեռնվածությունը թուլացնել: Ապրեք Առողջ ... պատրաստեց՝ Ա . Հարությունյան